Wist u dat de Kerk in 1817 de productie van erotische uurwerken verboden had?

Vanaf het einde van de 17de eeuw ontwikkelen de emailschilders suggestieve composities, bestemd voor het mannelijk cliënteel. Terwijl halfnaakte, verleidelijke jonge vrouwen de geëmailleerde kasten versierden, werden meer gewaagde, of zelfs ronduit pornografische scènes aangebracht aan de binnenzijde van de kuipjes of op geheime plaatsen die met een beweegbar dekseltje werden verborgen. Meer geavanceerde modellen waren zelfs voorzien van automaatjes met figuurtjes die elk uur hun gestoei hervatten terwijl het speelwerkje weerklonk.

Deze nieuwe mode had zoveel succes dat de Kerk, die dit soort van gadget uiteraard ten zeerste afkeurde, erin slaagde in 1817 de productie ervan te verbieden. Sommige uurwerken werden vervolgens in beslag genomen en vernietigd. Anderen vonden de verlossing bij het zorgvuldig afschrapen van het erotisch decor.

 

Ondeugend zakhorloge
Portret van een jongedame die een pornografische scène verbergt (uit kuisheid weggekrast)
Wijzerplaat en mechanisme met signatuur: Breguet et fils
Parijs of Genève, ca. 1800- 1810
Mechanisme in staal en verguld messing, wijzers in messing, horlogekast in verguld koper, geëmailleerde medaillons
Legaat Godtschalck, 1915
Inv. G.883

Te bewonderen in de tentoonstelling Once upon a time, tot 17 september.