Henry Van de Velde

Kunstenaar, ontwerper, architect, denker (I) & Van de Velde en de Moderne Architectuur (II)
vri 11-10-2013 - vri 13-12-2013

Els Autrique en Luc Verpoest belichten in deze reeks Henry Van de Velde respectievelijk als kunstenaar, ontwerper, architect en denker van zijn vormingsjaren tot 1914 en zijn rol in de ontwikkeling van de Moderne Architectuur.

Vormingsjaren-1914
Precies 150 jaar geleden werd Henry van de Velde geboren: hij zou zich ontpoppen tot een creatieve duizendpoot die een bijzonder omvangrijk oeuvre tot stand bracht. Van zijn gedrevenheid om onder meer door vernieuwing van de vorm mee te werken aan een nieuwe West-Europese cultuur, getuigen zowel zijn geschriften, zijn onderwijsopdrachten als zijn geraffineerde design- en interieurontwerpen. Voor de totstandkoming van dit immense oeuvre waren de impulsen die uitgingen van diverse kunstenaarsverenigingen en de omgang met kunstcritici en opdrachtgevers - vaak behorend tot de culturele elite van zijn tijd - van beslissende betekenis. Het belangrijkste werk in deze periode situeert zich in Duitsland, waar hij ontwerpen leverde voor diverse industrieën en het onderwijs van de school voor kunstambachten te Weimar op een nieuwe leest schoeide. Ondanks zijn titanenarbeid en zijn schitterende realisaties, liep zijn pad - noch privé-, noch professioneel - over rozen. Op zijn 50ste was deze eigenzinnige artistieke hervormer, een banneling in een vijandig land.
 

Henry van de Velde en de Moderne Architectuur
Rond 1900 heeft Henry van de Velde de grondslagen gelegd voor de ontwikkeling van de Moderne Architectuur na de Eerste Wereldoorlog, maar hij sluit in de jaren 20 niet echt aan bij de generatie van jonge avant-garde architecten zoals Le Corbusier, Gropius en Mies van der Rohe. Hij vervolgt zijn eigen weg – ‘la voie sacrée’ – naar een heel eigen en volwaardig 20ste-eeuwse en moderne vertaling van zijn eerder ontwikkelde opvattingen. In het ‘stille modernisme’ van zijn architectuur worden moderniteit en traditie, maatschappelijke bevrijding en vooruitgang én een humanistisch respect voor individuele verwachtingen versmolten. Het is de opdracht van de architect en de ambitie van Henry van de Velde hieraan vorm te geven: een architectuur van zuivere vormen, waarvan de schoonheid in hun eigen rationaliteit of redelijkheid ligt, én die perfect beantwoordt aan de eisen van functionaliteit. Die opvattingen doceert hij vanaf 1926 aan zijn Hoger Instituut voor Sierkunsten in de voormalige abdij Ter Kameren in Brussel, het ‘Belgische Bauhaus’. In het interbellum realiseert hij een indrukwekkende reeks van gebouwen in binnen- en buitenland met zijn eigen woning in Tervuren, het Kröller-Müllermuseum in Otterlo en de Boekentoren in Gent als hoogtepunten. Na de Tweede Wereldoorlog verlaat hij België en schrijft in Zwitserland zijn autobiografie.           

Docenten: Els Autrique & Luc Verpoest

Data en tijdstip: 11-10, 18-10, 25-10 , 8-11, 22-11, 29-11, 6-12
                           & 13-12-13  I  10:15-12:45

Prijs: € 92 / € 88 / € 80 leden Amarant en VED 

Inschrijven: E: Amarant
                     T: 070 233 048