Krater

Krater, toegeschreven aan de Schilder van de geboorte van Dionysos
Taranto (Italië)
Klassieke periode, circa 400 v. Chr.
Aardewerk; H.91 cm
Inv. A.1018

De pottenbakers in Zuid-Italië ontwikkelden een type aardewerk dat grotendeels geïnspireerd was op de Attische vaaskunst, maar tegelijk aangepast aan de plaatselijke cultuur die was ontstaan uit de nauwe contacten tussen de Griekse inwijkelingen en de lokale bevolking. Vooral in graven werd vaatwerk teruggevonden. De funeraire functie van deze krater wordt bevestigd in de afgebeelde scène: Herakles, herkenbaar aan zijn leeuwenhuid en knots, wordt na zijn dood naar de Olympos gevoerd in de wagen van de godin Athena, zijn beschermster. Daaronder zien we Dionysos bij een banket, omgeven door bacchanten en saters. In die periode zag men zijn verering vaak als een soort waarborg voor een gelukkig leven na de dood. Het in Zuid-Italië diepgewortelde geloof dat het hiernamaals gelukkig zou zijn, word weerspiegeld in het decor van deze grote krater, die oorspronkelijk bestemd was voor het mengen van water en wijn en waarvan de vorm – met name de opengewerkte handvatten met eendenkoppen – geïnspireerd is op metalen exemplaren.

 

Dit topstuk is terug te vinden in de zaal Griekenland publicatie Topstukken van het Jubelparkmuseum.