Deelnemen is belangrijker dan winnen!

De Panathenaia

De gymnasia in het Oude Griekenland waren publieke instellingen, waar niet alleen jongeren oefenden maar ook volwassen mannen. De besten uit beider rangen werden geselecteerd om hun persoonlijke eer en die van hun stad te verdedigen op een van de grote sportwedstrijden die op verscheidene plaatsen in het land werden georganiseerd. De oudste en meeste prestigieuze spelen waren die in Olympia, die samen met die in Delphi, Nemea en Korinthe de zogenaamde Panhelleense spelen vormden. Naast deze grote vier bestonden er ook nog zeer veel lokale feesten, waarvan sport een belangrijk onderdeel uitmaakte. Zo vierde men in Athene van oudsher de Panathenaia, een jaarlijks feest op de geboortedag van de stadsgodin Athena. Vanaf de 6de eeuw werd dit feest zó gereorganiseerd, dat het nog steeds jaarlijks, maar bovendien om de vier jaar met bijzondere luister werd gevierd, tijdens de zogenaamde 'grote Panathenaia'. 

Olie als prijs

Athene, beroemd om zijn olie en zijn aardewerk, schonk aan de atleten die in de diverse sporttakken overwonnen, speciaal voor de feesten vervaardigde amforen, gevuld met olie afkomstig van Athena's heilige olijfbomen. De Panathenaeische amforen werden om traditionele redenen steeds in zwartfigurige stijl gemaakt, ook wanneer deze stijl overigens reeds plaats heeft gemaakt voor de roodfigurige. Ze waren alle voorzien van een deksel, maar bijna steeds zijn deze verloren gaan.

Athena, krijgsgodin

Op de Panathenaeische amforen staat altijd aan één kant de godin zelf voorgesteld als Athena Promachos, gewapend met schild en lans, in haar rol van krijgsgodin. De twee zuilen waartussen Athena staat, en waarop in het geval van de besproken voorstelling, haar symbooldier, de uil, is voorgesteld, suggereren een tempel en cultusbeeld.

Het hardlopen

Het hardlopen gebeurde in een stadion; de lengte ervan bedroeg in principe 600 voeten (ca. 180-190 m). Binnen het hardlopen onderscheidde men het lopen van een 'stadion' zelf, éénmaal de lengte van de baan, de 'diaulos', tweemaal deze afstand en de 'dolichos' of lange afstandloop, die tot 24 keer de lengte van het stadion kon bedragen. Voor iedere deelnemer was het einde van de baan aangeduid door een paal, waar ze links omheen moesten draaien, wanneer meer dan één lengte diende te lopen.